09/12/2013
Pierwszą wzmiankę o Adwencie można znaleźć w dekrecie Synodu, który odbył się w Saragossie w 980 roku. Natomiast najstarsze ślady obchodów adwentowych odnajdujemy w Hiszpanii i Galii w zabytkach z IV wieku. Jednak dopiero od wieku następnego okres ten traktowano jako czas przygotowywania się wiernych do świąt Bożego Narodzenia.

Słowo "adwent" pochodzi z języka łacińskiego, w którym "adventus" oznacza przyjście. Dla starożytnych Rzymian było to oficjalne przybycie Cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowań na przyjście Chrystusa. Zarówno w kalendarzowej pamiątce Bożego Narodzenia, jak i u kresu czasów . Z tego względu Adwent jest nie tyle czasem pokuty, co raczej pobożnego i radosnego oczekiwania.  

W tym okresie w Polsce od dawna odprawia się roraty. Są to poranne msze wotywne, czyli odprawiane w specjalnej intencji. W tym wypadku – dla uczczenia Matki Bożej oczekującej narodzenia Syna Bożego. Pierwsze wzmianki o roratach pochodzą z XIII wieku. Wiadomo, że w nastepnym były już znane w całej Polsce. Obecnie odprawia się je nie tylko w godzinach porannych, lecz również wieczorem. Dorośli i dzieci przychodzą na nie z kolorowymi lampionami na znak oczekiwania na przyjście Jezusa. 

Z odprawianiem mszy roratniej wiąże się zwyczaj zapalania na ołtarzu dodatkowej świecy. Przez prawie cały rok liturgiczny pali się ich sześć, natomiast. w pierwszą niedzielę adwentu zapalana jest siódma. Jedni widzą w tym nawiązanie do siedmioramiennego świecznika ze świątyni jerozolimskiej, inni łączą to z siedmioma stanami wyróżnianymi w społeczeństwie dawnej Polski (przedstawiciel każdego z nich zapalał na roratach swoją świecę). Niezależnie od tego, przewiązana białą wstążką i ozdobiona zielenią świeca roratnia symbolizuje Najświętszą Maryję Pannę, czczoną jako „Jutrzenkę przed przyjściem Słońca”, czyli Jezusa Chrystusa. 

Z Adwentem związany jest też zwyczaj dekorowania mieszkań wieńcami adwentowymi. W Kościele katolickim mają one przypominać wiernym o zbliżających się świętach Bożego Narodzenia. Gałązki z igliwiem zapowiadają świąteczną choinkę, a cztery świeczki oznaczają cztery tygodnie Adwentu. W kolejne niedziele zapala się je stopniowo: najpierw jedną, potem dwie, trzy i w końcu wszystkie cztery. Pierwsza symbolizuje przebaczenie przez Boga grzechu nieposłuszeństwa Adamowi i Ewie. Druga - wiarę patriarchów narodu izraelskiego w otrzymanie daru Ziemi Obiecanej. Trzecia to znak radości króla Dawida świętującego przymierze z Bogiem. Wreszcie ostatnia przypomina nauczanie proroków, którzy zapowiadali przyjście Mesjasza i jego królestwa. 

Światło świec, zieleń i krąg wieńca adwentowego też posiadają swoją wymowę. Światło oznacza nadzieję, zieleń - życie, a krąg – wieczność Boga. W całości wieniec ten jest symbolem wspólnoty oczekującej w miłości i radości na święta Bożego Narodzenia. Wielu na czas Adwentu robi specjalne postanowienia. A po czterotygodniowym oczekiwaniu nadchodzą najbardziej radosne dni w całym roku!


inne wszystkie
dzieje się nie przegap galeria najpopularniejsze
Projekt: minds up